Środa Popielcowa

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

Środa Popielcowa zgodnie z kalendarzem chrześcijańskim jest pierwszym dniem Wielkiego Postu. Według katolickiego obrzędu duchowny sypie popiół na głowy wiernych, czyniąc przy tym znak krzyża.

Początkowo w Kościele pierwszych wieków popiołem posypywano jedynie wiernych, którzy publicznie pokutowali, ponadto do Wielkiego Czwartku byli wyłączeni ze wspólnoty. Wraz z upływem czasu zwyczaj ten stał się symbolem prywatnej pokuty i postu, który obowiązuje wszystkich wiernych. Kapłan w Środę Popielcową podczas posypywania głów popiołem wypowiada słowa z Pisma Świętego. Istotny jest fakt, że ma do wyboru dwa cytaty. Pierwszy z nich: „Prochem jesteś i w proch się obrócisz” ma za zadanie uświadomić katolikom ich przemijanie i kruchość życia. Kolejny cytat głosi: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Wypowiadając go, ksiądz pragnie, aby wierni uzmysłowili sobie ilość zła, które w nich tkwi, oraz to, jak wiele pracy należy włożyć w bycie lepszym człowiekiem. Obydwa fragmenty łączy fakt, że bez zaufania Bogu nie można ich zrealizować.

Duchowni zgodnie twierdzą, że to w Bogu należy mieć pewność życia i ze to On przywraca kolory szarej egzystencji. Człowiek jest bezsilny wobec oblicza śmierci, dlatego też aby poradzić sobie z grzechem i bólem, którego doświadcza na co dzień powinien złożyć swą ufność Bogu. Popielec jest symbolem całkowitego oddania się Bogu.

Środa Popielcowa dla wierzących jest momentem zadumy i modlitwy, aczkolwiek nie w każdym kraju ten zwyczaj celebrowany jest w taki sam sposób. Pogrzeb sardynki może wydawać się nietypowym sposobem na rozpoczęcie Wielkiego Postu, jednakże tak właśnie świetują Hiszpanie. Jest to świecki zwyczaj. Jego kultywowanie jest związane z okresem Wielkiego Postu, a dokładniej ze starym zakazem jedzenia mięsa przez cały czas jego trwania. Jedzono wówczas ogromne ilości ryb. Hiszpanom było ich żal, albowiem przez sześć tygodni postu stanowiły substytut mięsa, dlatego też wpadli na pomysł, aby uczcić ich śmierć i zorganizować pogrzeb. Tradycja kultywowana jest we wszystkich regionach Hiszpanii. Ze szmat i papieru Hiszpanie robią ogromną sardynkę, którą później w pozorowanym kondukcie żałobnym obwozi się po całym mieście. Kobiety uczestniczące w pogrzebie głośno zawodzą i lamentują nad jej losem. Na koniec obchodów sztuczna sardynka zostaje podpalona. Dopiero po tym obrządku następuje czas zadumy i refleksji.

Podobna uroczystosc organizowana jest w Peru. Tam z kolei wierni obchodzą pogrzeb skrzypiec. Ma to symbolizować zakończenie radosnego i tanecznego karnawału, albowiem nadchodzi czas wyciszenia i zadumy – Wielki Post.

W Boliwii natomiast obchody Popielca związane są z prastarym, indiańskim zwyczajem, ponieważ większość jej mieszkańców to Indianie. W górskim miasteczku Oruro górnicy kopalni odkrywkowej czcili bożka Tiw (obecnie Tio), którego uważali za stwórcę i opiekuna. Misjonarze, którzy przybyli z Hiszpanii, nie mogli wykorzenić w mieszkańcach wiary w bóstwo, w związku z tym próbowali utożsamiać bożka z diabłem. Współcześnie ludność miasteczka wierzy, że Tio jest dobrym diabłem, który pragnie odkupienia win, wobec tego służy Matce Bożej ze Sztolni – patronce miasteczka Oruro. Co roku w mieście odbywa się wielki karnawał, który gromadzi ponad 400 tysięcy ludzi z całego świata. Zakończeniem karnawału jest Popielec, podczas którego Boliwijczycy, oprócz tradycyjnego posypywania głów popiołem, wychodzą z domów i polewają ulice alkoholem. Podczas rytuału proszą Boga oraz bożka Tio o lepszy los.

Dawniej w Polsce Środa Popielcowa i jej obchody skierowane były do wiernych, którzy publicznie pokutowali. Odziani byli wówczas w szaty pokutne, a kapłan posypywał ich głowy popiołem. Dopiero w X wieku ugruntował się zwyczaj prószenia popiołem głów wszystkich wiernych. Natomiast od XII wieku popiół wytwarzany jest z ubiegłorocznych palm, święconych podczas Niedzieli Palmowej.

Inne święta w tym miesiącu:

Tags:

About the Author

Comments are closed.

Top